Όταν στις 28 Οκτωβρίου 1940 η ισχυρή φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι επιτέθηκε στην Ελλάδα, όλοι πίστεψαν ότι μας βρήκε συμφορά. Διαψεύστηκαν οικτρά.
Είχαν ξεχάσει αυτό που είχε εύστοχα παρατηρήσει ο F. Pouqueville πάνω από έναν αιώνα πριν: «Les Grecs sont étonnants dans l’adversité». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Οι Έλληνες διαπρέπουν εκεί που οι άλλοι πιστεύουν ότι τους βρήκε συμφορά».
Γιατί οι Έλληνες, γαλουχημένοι μέσα στις πιο σκληρές ιστορικές περιστάσεις, εύθυμοι και τραγικοί συνάμα, δεν χαρίζουν την ελευθερία τους. Αγωνίζονται για τα σπίτια τους. Και νικούν ουσιαστικά, γιατί ο αγώνας τους είναι δίκαιος.
«Alors, c’est la guerre». Η απάντηση του Μεταξά στον Γκράτσι εξέφρασε απόλυτα τη βούληση του ελληνικού λαού και έγινε το ΟΧΙ όλων των Ελλήνων. Ο ιταμός εισβολέας κατατροπώθηκε. Και οι Γάλλοι, σύμφωνα με τον λαϊκό θρύλο, τοποθέτησαν αφίσα στα γαλλοϊταλικά σύνορα, στη Μαντόν: «Grecs, arrêtez-vous, ici c’est la France!», δηλαδή «Έλληνες, σταματήστε! Εδώ είναι πλέον Γαλλία!»
Γι’ αυτό η 28η Οκτωβρίου είναι ημέρα μνήμης, συγκίνησης και περηφάνιας για όλους τους Έλληνες. Ο συμβολισμός της όμως δεν περιορίζεται στη νίκη κατά των Ιταλών. Είναι κυρίως η ημέρα που υπογραμμίζει την ενότητα του Έθνους μας.
Ο Δημήτριος Κασλάς στο Ύψωμα 731, ο Μαρδοχαίος Φριζής στον Καλαμά και την Πρεμετή, ο Κωνσταντίνος Δαβάκης στην Πίνδο, ο Χαράλαμπος Κατσιμήτρος στο Καλπάκι. Προέρχονταν από διαφορετικούς τόπους, διαφορετικές διαδρομές, ακόμη και διαφορετικές θρησκείες. Ο Φριζής, Έλληνας Εβραίος από τη Χαλκίδα, ήταν ο πρώτος ανώτερος αξιωματικός που έπεσε στο μέτωπο. Το μόνο που τους ένωνε ήταν η πίστη στην ελευθερία και η αγάπη για την πατρίδα, η αγάπη για την Ελλάδα.
Και δίπλα τους, οι ανώνυμες ηρωίδες: οι γυναίκες της Πίνδου. Μέσα στο χιόνι και την παγωνιά, με τα πόδια στα κακοτράχαλα μονοπάτια, κουβαλούσαν στην πλάτη τους πολεμοφόδια, τρόφιμα και κουβέρτες για τους στρατιώτες, και κατέβαζαν τους τραυματίες από τα βουνά. Χωρίς όπλο και χωρίς βαθμό, έγιναν η ραχοκοκαλιά του μετώπου.
Όπως χαρακτηριστικά απέδωσε ο Πυθαγόρας:
“.Γυναίκες Ηπειρώτισσες,
ξαφνιάσματα της φύσης,
εχθρέ, γιατί δε ρώτησες
ποιον πας να κατακτήσεις.”
Η Γυναίκα της Πίνδου είναι το πιο αληθινό σύμβολο εκείνου του ΟΧΙ: ενός ολόκληρου λαού που στάθηκε όρθιος.
Αυτή είναι η ιστορία μας. Και γι’ αυτήν την ιστορία θα είμαστε πάντοτε υπερήφανοι!
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940!
Ζήτω η Ελλάδα!
Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες!
Νίκος Καρυστινός
Επικεφαλής «Νέος Διόνυσος»
