Για την επεισοδιακή- ακόμη μια…- συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Διονύσου την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, δεν ήταν λίγοι αυτοί που εκτίμησαν πως οι 35 δημοτικοί σύμβουλοι επί εξήμιση ώρες διαπληκτίζονταν περί όνου σκιάς, για διαδικαστικές και τυπικές λεπτομέρειες, χωρίς να συζητούν για τα ουσιώδη και ανεπίλυτα προβλήματα της πόλης.
Ποιον κάτοικο, που βλέπει την πόλη του όλο και πιο βρώμικη, ενδιαφέρει άραγε αν επιτρεπόταν όχι από το νόμο να φέρουν, και πώς, οι εκλεγμένοι εκλεκτοί του το θέμα της καθαριότητας για να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο;
Ποιον πολίτη, που μικρή σχέση έχει με τις διαδικασίες της Αυτοδιοίκησης, ενδιαφέρει αν πριν από δυο μήνες σε μια δια περιφοράς συνεδρίαση επιτρεπόταν από τη νομοθεσία- και ποια, εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή- να ψηφίσουν για τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της ή όχι, όταν βλέπει παροχές χρόνων να εξαφανίζονται μέρα με τη μέρα;
Ποιον πολίτη και κάτοικο αυτής της πόλης ενδιαφέρουν οι προσωπικές διαφορές ανάμεσα στους αιρετούς της, που έχουν ρίζες στο παρελθόν και δε λέει να κοπάσουν παρά οξύνονται συνεδρίαση τη συνεδρίαση, όταν η ποιότητα ζωής του απειλείται με κινδύνους που “σκάνε” από το πουθενά;
Ο διάβολος όμως, λένε, κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Η προχτεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου έχει ρεκόρ θέασης: Κάτοικοι και πολίτες την έχουν αναζητήσει στο YouTube πάνω από 2500 φορές, πρωτοφανές νούμερο για τα δεδομένα του Δήμου Διονύσου. Ήταν άραγε τόσο ενδιαφέρουσα στην ουσία της ή απλά οι αντεγκλήσεις, οι καυγάδες, το μπάχαλο είναι πάντα ενδιαφέροντα; Μια είδηση θα γίνει θέμα μόνο αν μυρίζει αίμα, λέει ένα παλιό δημοσιογραφικό ρητό (σ.σ. που παρεμπιπτόντως είναι τίτλος από βιβλίο του Στήβεν Κινγκ, το οποίο συνιστούμε θερμά).
“Δεν θα πείτε αυτά που θέλετε εσείς”, ακούγεται να λέει ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ιω. Αμπαρτζίδης, απευθυνόμενος στην ανεξάρτητη Λ. Κανακάρη. Η αποστροφή αυτή ήταν μια μόνον από τις πολλές του Προέδρου προς τους πρώην συνοδοιπόρους του στην ίδια παράταξη, τους οποίους προχτές απαξίωσε ουκ ολίγες φορές- “γιατί αυτοί είστε”, ακούγεται να λέει σε άλλο σημείο. Είναι αλήθεια πως όντας μόνος του στην έδρα, χωρίς τη βοήθεια της Αντιπροέδρου και της Γραμματέως του Συμβουλίου, είχε προχτές δύσκολο έργο. Και είναι επίσης αλήθεια πως τείνει να παγιωθεί η συνήθεια, όλοι να μιλούν με όλους, να ανοίγουν τα μικρόφωνα και να παίρνουν το λόγο όποτε νομίζουν. Όπως είναι αλήθεια, όμως, ότι κανείς Πρόεδρος κανενός αυτοδιοικητικού συλλογικού οργάνου δεν μπορεί να απευθύνεται σε μέλος του απαγορεύοντάς του να πει αυτό που θέλει. Ή να τους κατηγορεί- 21 από αυτούς!- για σκόπιμη παραπληροφόρηση των δημοτών. Πώς, για παράδειγμα, είχε αντιδράσει ο κ. Αμπαρτζίδης όταν ο προκάτοχός του είχε ακολουθήσει παρόμοιες αυταρχικές πρακτικές; Η ιστορία, είναι γνωστό, επαναλαμβάνεται ως φάρσα.
Στο προεκλογικό πρόγραμμα της παράταξης “Ο Διόνυσος του Αύριο” και στον άξονα Διοίκηση του Δήμου, διακηρύσσεται νέο ύφος Διοίκησης. Ένας από τους πυλώνες αυτού του νέου ύφους είναι και η, επί λέξει, “αξιοποίηση της δυναμικής των Συμβουλίων των Τοπικών Κοινοτήτων και αποκέντρωση των αποφάσεων όπου απαιτείται”. Στην προχτεσινή συνεδρίαση, και αυτή η δέσμευση πετάχτηκε σε έναν από τους σωρούς σκουπιδιών που στολίζουν την πόλη: Τόσο η Δήμαρχος Κ. Μαϊχόσογλου όσο και ο Πρόεδρος θεώρησαν πως η διαμόρφωση του κόμβου Αγ. Στεφάνου- Κρυονερίου, επηρεάζει όλη την πόλη, συνεπώς η συζήτηση του θέματος στα Τοπικά Συμβούλια των δυο τουλάχιστον Κοινοτήτων που θα υποστούν τις άμεσες επιπτώσεις, κρίθηκε περιττή. Όπως περιττή προφανώς είχε κριθεί και η αντίστοιχη συζήτηση στο Τοπικό Συμβούλιο του Κρυονερίου όταν είχε γνωστός ο σχεδιασμός για την εγκατάσταση δυο data centers στην περιοχή. Σε αντίθεση, φερ’ειπείν, με το πρόσφατο παρελθόν, όταν η είδηση για την εγκατάσταση Λατομείων στην Πεντέλη, στην Κοινότητα Διονύσου, είχε σημάνει συναγερμό. Τότε το Τοπικό Συμβούλιο είχε πάρει ενεργότατο μέρος στην ενημέρωση και στις πιέσεις για την αποτροπή αυτής της εξέλιξης, ενώ εξασφαλίστηκαν αντίστοιχες αποφάσεις και άλλων Τοπικών Συμβουλίων- δυστυχώς, όχι όλων- της πόλης. Πώς περιμένει η όποια Δημοτική Αρχή να συνεγείρει τους πολίτες για ζωτικής σημασίας θέματα αν δεν τους ενημερώνει και στη βάση;
Τα παραπάνω ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης την περασμένη Τρίτη. Όσα ακούστηκαν στο περιθώριό της και εκτός βιντεοσκόπησης- οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί, οι βλασφημίες στα θεία, οι διαξιφισμοί και οι κραυγές- ενδιαφέρουν μόνον όσους στήνονται στο YouTube για να δουν “ειδήσεις που μυρίζουν αίμα”. Ή όσους επιδιώκουν να εντάξουν το “αίμα” στις τοπικές διαδικασίες, θεωρώντας πως πρωτοπορούν ή καινοτομούν.
