O Π. Γεωργιάδης είναι Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ)
Διόνυσος 11/03/2026
Δυο λόγια από την Αρχαία Ιστορία που τείνουμε να την ξεχάσουμε (παρακάτω μια πιστή αντιγραφή από HuffPost – 2023)
“Ο Αριστείδης, ο γιος του Λυσιμάχου, υπήρξε ένας από τις κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες που ανέδειξε η Αρχαία Αθήνα. Γεννήθηκε το 550 π.Χ. περίπου και κατάγονταν από τον δήμο της Αλωπεκής της Αντιοχίδας φυλής. Από τα πρώτα βήματα του στον πολιτικό βίο της πόλης του, συνδέθηκε με τον ιδρυτή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας Κλεισθένη και προσχώρησε στο αριστοκρατικό κόμμα έχοντας ως βασικό του πολιτικό αντίπαλο τον Θεμιστοκλή.
Το πρώτο πολιτικό αξίωμα που έλαβε ο Αριστείδης ήταν αυτό της επιμελητείας των δημοσίων εξόδων στο ναό της Αθηνάς, όταν και αποκάλυψε στον Δήμο μια σειρά από οικονομικά σκάνδαλα και ατασθαλίες τα οποία αφορούσαν τον Θεμιστοκλή και συνεργάτες του. Ο Θεμιστοκλής αντέδρασε αμέσως προσπαθώντας να του χρεώσει οικονομικές ατασθαλίες ως αντιπερισπασμό, αλλά ο Αριστείδης απέδειξε το αβάσιμο των ισχυρισμών αυτών προστατεύοντας το όνομα του και την τιμή του. Ο ίδιος άλλωστε είχε ως βασική προτεραιότητα στη ζωή του να μην επιθυμεί τα πλούτη των άλλων [Αριστείδης ο δίκαιος ερωτηθείς τι εστι το δίκαιον, «το μη αλλοτρίων επιθυμείν», έφη.”
Ένας μικρός παραλληλισμός με την εισήγηση του Προέδρου της Δημοτικής Ενότητας Διονύσου να ανακληθεί προγενέστερη απόφαση του Δήμου με την οποία παραχωρήθηκε η χρήση ενός μικρού χώρου στο Δημοτικό Κατάστημα, οδηγεί σε ορισμένους συνειρμούς χρήσιμους για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Στην γραπτή εισήγηση του Προέδρου περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων νομικών αιτιάσεων, αναφορά ακόμα και σε Συνταγματικές Διατάξεις(!) για να τεκμηριωθεί η ορθότητα της πρότασής του να αρθεί η χρήση του χώρου που είχε παραχωρηθεί πριν 4 χρόνια στον ιστορικό Εξωραϊστικό και Πολιτιστικό Σύλλογο της Κοινότητας Διονύσου.
Για να ενισχυθεί περαιτέρω η μονομερής επιχειρηματολογία του, ο Πρόεδρος επικαλείται λόγους οικονομικής επιβάρυνσης της κοινότητας, υποθέτω πως δεν υπονοεί την κατανάλωση ρεύματος(!), διαφορετικά οφείλει να πληροφορήσει την κοινή γνώμη για την ετήσια επιβάρυνση (απώλεια) εσόδων. Ή μήπως αντιλαμβάνεται τους χώρους του καταστήματος της κοινότητας ως πηγή εσόδων οπότε πρέπει να προκηρύξει πλειοδοτικό διαγωνισμό για την ενοικίασή τους, και να παρακάμψει τα άρθρα του Συντάγματος που με υπερβολή επικαλείται.
Και ίσως το περισσότερο σημαντικό, που σχετίζεται και με τον Αριστείδη τον Δίκαιο, είναι η επίκληση του σοβαρού(;) κατά τα άλλα επιχειρήματος περί εύνοιας και μη εφαρμογής κανόνων ισονομίας μεταξύ πολλών άλλων φορέων της πόλης που διαμαρτυρήθηκαν μετά από τέσσερα χρόνια για την προνομιακή μεταχείριση του Εξωραϊστικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Διονύσου. Και επειδή το επιχείρημα αυτό είναι προφανώς εύκολος αντιπερισπασμός, ας φέρουμε στη μνήμη μας τον Δίκαιο Αριστείδη. Ας αναλάβει ο Πρόεδρος την πρωτοβουλία να μας πληροφορήσει ποιοι είναι οι διαμαρτυρόμενοι φορείς, ποιες διευκολύνσεις αιτούνται από το Τοπικό Συμβούλιο Διονύσου και βέβαια ποιοι είναι οι στόχοι και η αποστολή κάθε φορέα. Αν αυτό συμβεί , τότε ακολουθούν τα αντικειμενικά κριτήρια για την παραχώρηση ή μη χώρων χωρίς “υπόγειες τρικλοποδιές” και σκοπιμότητες μικροπολιτικής που υποκαθιστούν αξίες και ίσως αποθαρρύνουν τους δημότες από την συλλογική προσφορά σε φορείς χρήσιμους για όλους μας. Στην τεχνική ορολογία η διαχείριση πόρων με τρόπο αντικειμενικό, διαφανή και δίκαιο ονομάζεται resource allocation (κατανομή πόρων), κάτι που δεν φαίνεται να εφαρμόζεται ώστε ο κάθε Αριστείδης να είναι καθόλα Δίκαιος.
