Ο Π. Γεωργιάδης είναι Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ)
Οι τελευταίες συνεδριάσεις των εκλεγμένων συλλογικών οργάνων του Δήμου, εν προκειμένω της Δημοτικής Επιτροπής (ΔΕ) και του Δημοτικού Συμβουλίου (ΔΣ), έκαναν ακόμα μια φορά φανερές τις αδυναμίες μιας Δημοτικής Αρχής (ΔΑ) να ηγηθεί μιας συναινετικής προσπάθειας ώστε να ρυθμισθούν εκκρεμότητες που αποτελούν ωρολογιακή βόμβα στα οικονομικά και την μεσοπρόθεσμη βιωσιμότητα του Δήμου.
Εν πρώτοις στην ΔΕ επεκράτησε πλήρως το αδιέξοδο λόγω των εισηγήσεων της ΔΑ ως προς την αναπροσαρμογή δημοτικών φόρων, ανεξάρτητα αν αυτοί οι φόροι έχουν διαφορετικούς τίτλους όπως ΦΗΧ(!) ή κατ’ ευφημισμό ανταποδοτικά τέλη(!) για παρεχόμενες υπηρεσίες χαμηλής ποιότητας. Στη συνεδρίαση επικράτησε η λαϊκή παροιμία: έγινε μύλος που σημαίνει ότι επεκράτησε μια κατάσταση με μεγάλη αναστάτωση ή χάος. Υπάρχουν και άλλες ισοδύναμες παροιμίες ίσως πιο ακατάλληλες για να διατυπωθούν και γραπτώς.
(Μια σύντομη παρένθεση σε κάτι που φαίνεται παράδοξο αλλά δυστυχώς δεν είναι. Η εκλεγμένη Δήμαρχος όχι μόνο συμμετέχει με ψήφο στη ΔΕ αλλά και προεδρεύει. Κατά τη γνώμη μου ορθώς. Το παράδοξο είναι ότι με μόνο την ψήφο της Δημάρχου μπορεί να εγκριθεί ένα πολύ σημαντικό θέμα π.χ. προϋπολογισμός, οπότε στην πράξη καταργείται η δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας στο βωμό μια ακραίας κυβερνησιμότητας. Αυτό πρέπει να διορθωθεί στην επικείμενη νομοθετική πρωτοβουλία για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Κατά τη γνώμη μου, ακόμα πιο παράξενο είναι ο/η εκάστοτε Δήμαρχος να μην έχει το δικαίωμα ψήφου και στο ΔΣ, με αποτέλεσμα η παράταξη της πλειοψηφίας, ολόκληρη ή κατά το ήμισυ, να ψηφίζει ή να καταψηφίζει ένα θέμα αλλά να μην γνωρίζουμε ή ίδια η Δήμαρχος τι τελικά πρεσβεύει. Φανταστείτε ένας πρωθυπουργός να μην έχει το δικαίωμα ψήφου στη Βουλή. Εκτιμώ ότι και ψήφο πρέπει να έχει αλλά και υπό σαφείς προϋποθέσεις πτώση από το αξίωμα αν χάσει τη λεγόμενη δεδηλωμένη).
Χωρίς να κομίζω γλαύκα στο Διόνυσο, όλοι γνωρίζουμε ότι οι οικονομικές εισηγήσεις αποσύρθηκαν, και επανήλθαν κατ’ ουσίαν πανομοιότυπες, σε έκτακτη συνεδρίαση τις αμέσως προσεχείς ημέρες. Ο μύλος επανελήφθη, μάλλον δριμύτερος. Κάτι ισοδύναμο θα συμβεί και στο ΔΣ εν αναμονή και του προϋπολογισμού, για τον οποίο έχει παραβιασθεί κάθε καταληκτική προθεσμία υποβολής για συζήτηση και εφαρμογή.
Είναι λογικό να έχει κορυφωθεί ο προβληματισμός της κοινής γνώμης για τα οικονομικά θέματα και τα πεπραγμένα του Δήμου. Μια Δημοτική Αρχή που επιμένει να επιβάλλει άμεσα και μαζικά πολλούς φόρους σημαίνει ότι εκτιμά πως κάτι δεν πάει καλά στο εγγύς μέλλον με την οικονομική βιωσιμότητα. Διαφορετικά δεν εξηγείται η επιμονή της σε μέτρα αντιδημοφιλή και οφείλει να είναι ειλικρινής στους δημότες. Είναι προτιμότερο να αποδεχθεί επισήμως τις δυσκολίες και να προσαρμόσει τις πολιτικές της επιλογές στην πραγματικότητα. Οι αντιπαλότητες μεταξύ συμπολίτευσης και παρατάξεων της αντιπολίτευσης, όπως και αν λέγεται, θα παραμείνουν έντονες και δεν θα εξαλειφθούν. Όμως η αντιπαράθεση οφείλει να μειωθεί και να περιοριστεί στα ουσιώδη και να προσανατολιστεί στα επείγοντα. Την κύρια ευθύνη για μια εποικοδομητική αναζήτηση λύσεων για τα φλέγοντα προβλήματα την έχει η Δημοτική Αρχή που οφείλει να διαμορφώσει το κατάλληλο κλίμα . Η αντιπολίτευση πρέπει να εστιάσει στα πρωτεύοντα, ώστε στη συζήτηση προ ημερησίας να αποφεύγονται συχνές αναφορές για αριθμούς που αφορούν π.χ. καμένες λάμπες και μικροκαταστροφές που συσκοτίζουν τη μεγάλη εικόνα. Εξαιρέσεις από τον κανόνα αυτόν υπάρχουν και δεν είναι η ώρα να καταγραφούν
Προφανώς όλα τα καθημερινά γεγονότα και οι προβληματικές καταστάσεις έχουν αξία να προβάλλονται, αρκεί να μην αγνοούνται όσα απαιτούν δύσκολες αποφάσεις και επιμέλειες συστηματικές και καθόλου ερασιτεχνικές ή και λαϊκίστικες για λόγους εντυπώσεων.
Καταληκτικό συμπέρασμα. Επανακαθορισμός (reengineering) των πάντων. Των υπηρεσιακών δομών (αλήθεια τι γίνεται εκείνος ο εσωτερικός κανονισμός;;;), των προτεραιοτήτων, των αντιλήψεων, της οικονομικής διαχείρισης, της συνεργασίας με δημιουργικούς φορείς της πόλης, στην αποφυγή υποσχέσεων, στον προγραμματισμό και τη λογοδοσία με αποτελέσματα, και προφανώς με λίγα λόγια.
Το δίλημμα ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε ίσως επιδιώκει να επιμερίσει ευθύνες. Μήπως ισχύει ταυτόχρονα και το ένα και το άλλο; Καθαρές κουβέντες.
