Με ανακοίνωσή της η Δημοτική Αρχή Διονύσου επιχειρεί να αντικρούσει την τοποθέτηση του Προέδρου του Εμπορίου Συλλόγου Διονύσου Ν. Πίλτση, αναφορικά με την αύξηση των δημοτικών τελών, καταλογίζοντάς του λαϊκισμό, τρομοκράτηση του πολίτη και “αντιπολίτευση του πληκτρολογίου”. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, η Διοίκηση επέλεξε το δύσκολο δρόμο της ευθύνης και του νοικοκυρέματος του Δήμου:
Δήμος Διονύσου: Η δύσκολη αλήθεια της ευθύνης απέναντι στον λαϊκισμό
Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου, σε προσωπικό του μήνυμα, καταφεύγει σε έναν εύκολο και επικίνδυνο λαϊκισμό. Είναι, βέβαια, αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη να ασκεί αντιπολίτευση. Από την άλλη, είναι απολύτως λογικό να αντιτίθεται στην αύξηση των τελών. Θα ήταν, όμως, καλό να το πράττει με σοβαρότητα και όχι με λαϊκισμό. Η αύξηση των τελών είναι ο δύσκολος δρόμος, κύριε πρόεδρε, και όχι ο εύκολος. Ο εύκολος δρόμος ήταν ο «στρουθοκαμηλισμός» των προηγούμενων διοικήσεων, που απέφευγαν μια σταδιακή αύξηση διότι, όπως αντιλαμβάνεστε, ουδείς ήθελε να επωμιστεί το πολιτικό κόστος.
Ο δύσκολος δρόμος είναι η μείωση των συνολικών δαπανών, το «νοικοκύρεμα» των ανείσπρακτων οφειλών όπου μειώθηκαν δραστικά, καθώς και ο περιορισμός των απευθείας αναθέσεων. Για ακριβείς αριθμούς, μπορείτε να ανατρέξετε στα πρακτικά των Δημοτικών Συμβουλίων.
Ο εύκολος δρόμος είναι η παλαιοκομματική διαχείριση και το «χτύπημα στην πλάτη» του πολίτη. Ο Πρόεδρος ισχυρίζεται ότι «ο Δήμος δεν είναι επιχείρηση». Συμφωνούμε απόλυτα. Ο Δήμος, ωστόσο, υποχρεούται εκ του νόμου να λειτουργεί τις ανταποδοτικές υπηρεσίες (καθαριότητα, φωτισμός κ.λπ.) χωρίς να καταγράφει ελλείμματα κάθε χρόνο. Ενδεικτικά: το 2023 οι υπηρεσίες αυτές ήταν ελλειμματικές κατά 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ το 2025 το μειώσαμε στις 400 χιλιάδες. Τεράστια προσπάθεια νοικοκυρέματος και εδώ. Η πραγματικότητα, όμως και οι αριθμοί λένε ότι το νοικοκύρεμα δεν φτάνει.
Αυτό που ο πρόεδρος ονομάζει «μετακύλιση», η νομοθεσία και η κοινή λογική το ονομάζουν βιωσιμότητα. Το να υπόσχεσαι υπηρεσίες χωρίς έσοδα δεν αποτελεί «προστασία του δημότη».
Στην απέλπιδα προσπάθειά του να δείξει κοινωνικό πρόσωπο, ο πρόεδρος τρομοκρατεί με ποσοστά (51%, 45%), αλλά «ξεχνά» να αναφέρει ότι αυτά προκύπτουν επειδή επί 15 ολόκληρα χρόνια τα τέλη παρέμεναν καθηλωμένα σε επίπεδα που δεν κάλυπταν ούτε τα βασικά. Η χρήση των αριθμών πρέπει να γίνεται συνολικά και όχι αποσπασματικά, ανάλογα με το τι μας βολεύει.
Μπορεί, άραγε, να ζητήσει από όμορους Εμπορικούς Συλλόγους τα τέλη που πληρώνουν οι πολίτες και οι επαγγελματίες εκεί σήμερα και να τα αναρτήσει στη σελίδα του; Ας το κάνει και θα τον συγχαρούμε. Μήπως οι όμοροι Δήμοι αγοράζουν φθηνότερα το ρεύμα και το νερό; Ή μήπως αντιμετωπίζουν διαφορετικά προβλήματα από τον δικό μας Δήμο;
Η χρήση των αριθμών πρέπει να γίνεται συνολικά και όχι αποσπασματικά, ανάλογα με το τι μας βολεύει. Η «αντιπολίτευση του πληκτρολογίου» δεν κοστίζει τίποτα. Αντίθετα, οι ποιοτικές υπηρεσίες προς τον δημότη κοστίζουν σήμερα πολύ περισσότερο, δυστυχώς, απ’ ό,τι στο παρελθόν.
Η απάντηση του Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου στην παραπάνω ανακοίνωση ήταν άμεση:
Με λύπη διαπιστώνω ότι, αντί να δοθούν καθαρές απαντήσεις στην ουσία της κριτικής μου, επιλέγεται για ακόμη μία φορά η γνωστή μέθοδος της προσωπικής επίθεσης και των χαρακτηρισμών.
Όταν ένας πολίτης, ένας επαγγελματίας, ένας πρόεδρος συλλόγου εκφράζει δημόσια την αγωνία του για νέες αυξήσεις, δεν κάνει “λαϊκισμό”. Κάνει αυτό που οφείλει: υπερασπίζεται την κοινωνία και την τοπική οικονομία που πιέζονται καθημερινά.
Δεν αμφισβήτησα ποτέ ότι ο Δήμος οφείλει να είναι οικονομικά βιώσιμος. Ούτε ότι οι ανταποδοτικές υπηρεσίες πρέπει να λειτουργούν με ευθύνη και νομιμότητα. Το ερώτημα είναι άλλο:
πριν ζητήσετε ξανά το χέρι στην τσέπη του δημότη, έχετε εξαντλήσει κάθε περιθώριο εξορθολογισμού, είσπραξης οφειλών, μείωσης κόστους και βελτίωσης της αποδοτικότητας;
Γιατί ο δημότης δεν κρίνει μόνο τους αριθμούς στα χαρτιά. Κρίνει και την καθημερινότητά του.
Κρίνει αν η καθαριότητα είναι καλύτερη.
Κρίνει αν ο φωτισμός είναι επαρκής.
Κρίνει αν η ανακύκλωση προχωρά ουσιαστικά.
Κρίνει αν ο Δήμος απέκτησε επιτέλους σύγχρονο σχέδιο για να μειώσει τα κόστη του και να προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες.
Ακούσαμε ότι το 2023 υπήρχε έλλειμμα 1,5 εκατ. ευρώ και ότι το 2025 μειώθηκε στις 400 χιλιάδες. Αν αυτό ισχύει, είναι θετικό. Όμως αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να παρουσιάζεται ως μονόδρομος μια μεγάλη αύξηση τελών. Αντίθετα, αποδεικνύει ότι υπήρχαν και υπάρχουν περιθώρια νοικοκυρέματος. Άρα η συζήτηση δεν μπορεί να κλείνει με τη φράση «δεν γίνεται αλλιώς».
Επίσης, το να λέμε ότι οι πολίτες πρέπει να δεχθούν αυξήσεις επειδή επί χρόνια δεν έγιναν, δεν αποτελεί επιχείρημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Αποτελεί ομολογία ότι το κόστος μεταφέρεται σήμερα, μαζικά και απότομα, σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις που ήδη δοκιμάζονται.
Η αναφορά σε όμορους Δήμους δεν αλλάζει την ουσία.
Ο κάθε Δήμος κρίνεται πρώτα απ’ όλα από τη δική του αποτελεσματικότητα, από τις δικές του επιλογές, από το αν αξιοποίησε όλα τα εργαλεία που είχε στη διάθεσή του για να μειώσει επιβαρύνσεις και να αυξήσει την ανταποδοτικότητα προς τον πολίτη.
Εγώ δεν είπα ποτέ ότι ο Δήμος είναι επιχείρηση.
Είπα όμως και το επαναλαμβάνω:
ο Δήμος δεν μπορεί να λειτουργεί μόνο με τη λογική ότι κάθε πρόβλημα λύνεται με αύξηση χρεώσεων.
Γιατί τότε δεν μιλάμε για σχέδιο. Μιλάμε απλώς για μεταφορά βάρους στους δημότες.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από χαρακτηρισμούς περί “αντιπολίτευσης του πληκτρολογίου”.
Έχει ανάγκη από ειλικρίνεια, διαφάνεια, σύγκριση στοιχείων, τεκμηρίωση και κυρίως από σεβασμό στην αγωνία του πολίτη και του επαγγελματία.
Αν κάποιοι ενοχλούνται επειδή λέμε δημόσια ότι αυξήσεις 51% και 45% είναι μεγάλες, τότε ας εξηγήσουν με απόλυτη διαφάνεια:
πού ακριβώς πάνε τα χρήματα,
τι βελτιώνεται μετρήσιμα,
ποιο κόστος μειώθηκε,
ποιοι στόχοι εξυγίανσης επετεύχθησαν,
και τι σχέδιο υπάρχει ώστε να μη ζητούνται συνεχώς νέα βάρη από τους ίδιους ανθρώπους.
Η δική μου θέση είναι καθαρή:
ναι στη βιωσιμότητα του Δήμου, αλλά και ναι στη λογοδοσία.
Ναι στην ευθύνη, αλλά όχι στη λογική ότι ο πολίτης θα πληρώνει πάντα πρώτος και θα ρωτά τελευταίος.
Θα συνεχίσω να μιλάω με καθαρά λόγια, με στοιχεία και με σεβασμό προς την κοινωνία που δοκιμάζεται.
Γιατί αυτός είναι ο ρόλος μου. Και γιατί αυτό έχουν ανάγκη σήμερα οι δημότες του Διονύσου.
