(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Βόρεια Προάστια)
Σε μια τοπική κοινωνία, οι συλλογικοί φορείς αποτελούν το ανάχωμα απέναντι στην αδιαφορία και το όχημα για τη διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος, πολλώ δε μάλλον όταν δοκιμάζονται παγκοσμίως οι οικονομίες λόγω του εν εξελίξει πολέμου στην Μέση Ανατολή. Ο Εμπορικός και Επαγγελματικός Σύλλογος Διονύσου (ΕΣΔ), υπό την παρούσα ηγεσία του, έχει επιδείξει έντονη κινητικότητα το τελευταίο διάστημα, παρεμβαίνοντας σε κρίσιμα ζητήματα όπως τα δημοτικά τέλη και η διαχείριση της καθημερινότητας από τη Δημοτική Αρχή.
Ωστόσο, η ένταση και ο τρόπος με τον οποίο προβάλλεται αυτή η δραστηριότητα εγείρουν εύλογα ερωτήματα. Όταν οι δράσεις ενός Συλλόγου αρχίζουν να ταυτίζονται υπερβολικά με το πρόσωπο του Προέδρου του, η θεσμική αποστολή κινδυνεύει να μετατραπεί σε ατομικό προεκλογικό εφαλτήριο.
Η σύγχυση ρόλων και το ρίσκο
Είναι θεμιτό για κάθε ενεργό πολίτη ή θεσμικό παράγοντα να φιλοδοξεί να προσφέρει από το αξίωμά του. Είναι όμως προβληματικό όταν ο «μανδύας» ενός επαγγελματικού σωματείου χρησιμοποιείται για να χτιστεί ένα προσωπικό πολιτικό προφίλ, ενώ ταυτόχρονα αγνοείται ή μπαίνει σε δεύτερη μοίρα η πραγματική αποστολή του.
Προσωπική Προβολή: Η συστηματική έκθεση του Προέδρου σε κάθε ανακοίνωση, φωτογραφία και εκδήλωση δημιουργεί την αίσθηση ότι ο Σύλλογος λειτουργεί περισσότερο ως μηχανισμός δημόσιων σχέσεων παρά ως όργανο παραγωγικής εναλλακτικής πολιτικής και λύσης προβλημάτων για τον εμπορικό κόσμο στο Διόνυσο.
Πολιτική Στόχευση – Δημαρχιακός θώκος: Οι πρόσφατες αιχμηρές ανακοινώσεις κατά της διοίκησης του Δήμου, αν και μπορεί να έχουν βάση, συχνά ερμηνεύονται ως «βολές» ενός εν αναμονή υποψηφίου παρά ως τεκμηριωμένη κριτική ενός θεσμικού εταίρου. Γιατί επί Δημαρχίας Γιάννη Καλαφατέλη δεν υπήρξαν αντίστοιχες ευαισθησίες;
Το ζητούμενο – Διαχωρισμός των ρόλων
Ο εμπορικός κόσμος του Διονύσου έχει ανάγκη από έναν Σύλλογο που θα παλεύει για την επιβίωση των επιχειρήσεων, ειδικά σε δύσκολες οικονομικές περιόδους όπως αυτή που διανύουμε, μακριά από παραταξιακές ή προσωπικές στρατηγικές. Όταν τα όρια θολώνουν, η αξιοπιστία του φορέα πλήττεται και οι ρόλοι συγχέονται.
Αν ο προσωπικός στόχος του είναι η Δημαρχία, η έντιμη οδός επιτάσσει τον διαχωρισμό των ρόλων. Η ιστορία έχει δείξει ότι όσοι επιχείρησαν να «εργαλειοποιήσουν» θεσμούς για προσωπικό όφελος, βρέθηκαν τελικά αντιμέτωποι με την κρίση των πολιτών που αναζητούν αυθεντικότητα και όχι επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Ιωακείμ Δ. Αμπαρτζίδης
Πρόεδρος Δ.Σ Διονύσου
